ในอดีตหลายสิบปีที่ผ่านมาเมื่อครั้งผมยังเป็นนักศึกษาอยู่นั้นได้ศึกษาวิชาประวัติศาตร์เรื่อง “สงครามอินโดจีน” จนทำให้ในขณะนั้นผมมีความรู้สึกว่าฝรั่งเศสและอังกฤษข่มเหงรังแกไทยเรามาก หลายประเทศในอินโดจีน เช่น ลาว,เขมร,เวียดนามจำต้องตกเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศสเจ้าอาณานิคมนักล่าเมืองขึ้นในขณะนั้น

แต่ด้วยพระปรีชาสามารถของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ประเทศไทยของเราจึงรอดพ้นจากการตกเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศสมาได้อย่างหวุดหวิด ตราบจนกระทั่งเวลาล่วงเลยมา 100 กว่าปี จนกระทั่งในปัจจุบันประเทศไทยของเราก็ยังไม่วายเกิดปัญหาทะเลาะเบาะแว้งกับกัมพูชาประเทศบ้านใกล้เรือนเคียงของเราในกรณีพิพาทปราสาทเขาพระวิหาร ซึ่งในปัจจุบันนี้เรายังไม่ทราบเลยว่าในอนาคตละครชีวิตที่ฝรั่งเศสเขียนบททิ้งไว้ให้เราทะเลาะกับเพื่อนบ้านละครเรื่องนี้จะจบลงเช่นไร

ซึ่งทำให้ผมบอกกับตัวเองในขณะนั้นว่า หากไม่จำเป็นแล้วผมจะไม่ไปฝรั่งเศสโดยเด็ดขาด และเมื่อผมเติบโตขึ้นมาได้ศึกษาและเรียนรู้เข้าใจอะไรดีขึ้นเริ่มมองโลกในแง่มุมใหม่มองสงครามเป็นเรื่องโหดร้ายทารุณ พยายามลืมความขัดแย้งต่างๆ ที่ผ่านมาไม่จำเป็นต้องจำฝังใจกับสิ่งเลวร้ายต่างๆในอดีตไม่เช่นนั้นแล้วทุกประเทศที่เคยทำสงครามขัดแย้งกันมาในอดีตจะกลายเป็นศัตรูกันไปหมดทั้งโลก คนไทยไม่ไปเที่ยวพม่า  คนจีนไม่ไปเที่ยวญี่ปุ่นคนลาวไม่มาเที่ยวเมืองไทย  คนยิวไม่ไปเที่ยวเยอรมัน คนเวียดนามไม่ไปเที่ยวอเมริกา

ในอดีตที่ผ่านมาไม่มีประเทศไหนดีเลวกว่ากันหรอกครับ ประชาชนทุกประเทศควรที่จะลืมอดีตอันปวดร้าวเรื่องอันเลวร้ายและหันหน้ามาจับมือกันสร้างสันติภาพความเข้าอกเข้าใจกันนั้นแหล่ะครับดีที่สุด ปัจจุบันผมจึงลืมเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมาหันกลับมามองฝรั่งเศสอีกครั้งหนึ่ง ประเทศนี้มีครบทุกรสชาติครับและถูกขนานนามให้ เป็นอู่ข้าวอู่น้ำของยุโรป

ตึกรามบ้านช่องสมัยเก่าอันสวยงามศิลปวัฒนธรรมอันโดดเด่น อาหาร ขนมอันอร่อย ไวน์อันเลิศรส ตลอดจนการช้อปปิ้งที่กินขาดทุกประเทศในยุโรป ฝรั่งเศสจึงเป็นประเทศที่พร้อมสรรพสำหรับทุกความต้องการ

 
ถ้าไม่เชื่อขอเชิญติดตามเราชาว www.idotravellers.com มาได้เลยครับ

หน้าต่อไป